Humans of New York | in order of humanity

Ik ben in een zeer korte tijd een zeer grote fan geworden van een blog. Of, laten we wel wezen, eerder van een Facebookpagina want daar is-ie ook te vinden. De naam is Humans of New York, liefkozend ook wel HONY genoemd. Het is een pagina die overstroomt van de menselijkheid: het wordt volgepost met prachtige foto's en verhalen van prachtige mensen in New York. Het geeft je een klein inkijkje in de werkelijkheid van een ander.
Voor mij zijn dit niet zomaar plaatjes: het leert je dat ieder mens zoveel verhalen met zich meedraagt en zo verschillend en mooi is, maar vooral dat ieder mens respect en tolerantie verdient (hoe sentimenteel en overdreven dit ook mag klinken, ik meen het echt).
Asjeblieft. Asje, asje, asjeblieft. Like Humans of New York. Ja, dat is een bevel en je gaat er geen spijt van krijgen. Kijk nu mee naar wat héle bijzondere voorbeelden! 

Where fairies existed and monsters were real | kleine ik

Missen jullie soms ook die poepige kindertijd? Die tijd waar je alleen maar verschrikkelijk schattig was, je je 24/7 bezig hield met de perikelen der Playmobil en Lego, waarin het allerbelangrijkste was dat je de rode Power Ranger mocht spelen tijdens de pauze en je je aan liet kleden door je moeder; uiterlijk kon in een wereld vol speeltapijten, vriendjes, vriendinnetjes, zandbakken, knuffelbeesten, zwembaden en sprinkhanen gewoon écht niet belangrijk zijn. Ach, wat was het mooi.

Banana sweater and survival stories | shoplog

Hallo hallo, volwassen Pauline praat nu tegen jullie! Ik ben vorige week 18 jaar geworden en ik mag nu gaan stemmen *trots*. Dat wordt PVV uiteraard, ik hou echt van partijen die alles & iedereen afzeiken en het hele land naar de afgrond probeert te helpen. Afgezien daarvan, kreeg ik ook cadeautjes (misschien wel het mooiste van jarig zijn hihi). En ik ging shoppen, want dat moet nou eenmaal eens in de zoveel tijd, anders kom ik in een kledingcrisis. En ik at pannekoeken. En taart. En boterhammen. En yoghurt en een manderijntje. En chocolade. (nu wordt het minder interessant, hè).
Juist. We dwalen af. Cadeautjes en aankoopjes, here we go!

Outfit | Versniksnakken

Hello hello. Vandaag was het niet echt je-loopt-een-blaasontsteking-op-als-je-foto's-maakt-zonder-jas-aan koud, dus besloot ik extra leuke kleding aan te trekken om weer eens wat kiekjes te maken voor mijn oh zo geliefde blog. Om de traditie toch in stand te houden, ben ik maar niet te vaak normaal op de foto gegaan. Takken voor of boven mijn hoofd; niets te gek!
 Het spijt me trouwens verschrikkelijk dat ik mijn in-de-rondte-draaien-met-een-tak-fotoshoot hier niet neer ga zetten, want ze waren te bewogen (goh, hoe zou dit komen...) en ik wil kwalitatief wel een beetje hoogstaand zijn.
PS: weet je wat een leuk woord is? Versniksnakken. Dat woord bestaat nog niet maar het gaat komen.
PS: het betekent: {iets zo graag willen dat je er emotioneel van wordt} Daar heb ik last van als het Zarabroeken betreft en mijn toelating tot de Design Academy. 

ISSUE | art project

Lieve poepies; zoals jullie misschien al in deze blogpost hebben gezien, heb ik een eigen tijdschrift ontworpen voor een project op school. Ik kreeg aardig wat reacties van hele nieuwsgierige aagjes of ik er niet wat meer van kon laten zien. En omdat ik de barmhartigheid en vrijgevigheid zelve ben(....sommigen noemen me Sinterklaas uhuh....), hier komt het dan!

Het tijdschrift heet ISSUE en het gaat in tégen alle schoonheidsidealen van de huidige westerse samenleving. Want die vind ik maar stom. Ze maken onzeker, maar ze zijn óveral te vinden. Je kunt nog niet over straat of je wordt er al op gewezen hoe de 'perfecte vrouw' eruit ziet. Verschrikkelijk!

Na wat onderzoek naar de media van deze tijd verbaasde het me nog maar weinig dat slechts 1 op de 100 vrouwen tevreden is met haar uiterlijk...Vandaar dus mijn project, kijk maar mee!  

Soooooo this is kerstmuts | hello

Het is kerst. Jezus werd geboren in een stal. Mama was Maria en papa was God. Nu ben ik zelf niet gelovig, ben ik gewoon in een ziekenhuis geboren en mijn vader was helaas geen God, toch vind ik kerstmis altijd een hele mooie tijd. Waarom?

It socks to be lonely | shoplog Primark Eindhoven

Ik ben gisteren naar de Primark geweest en wil jullie alvast waarschuwen: als je denkt dat er nu een post komt met heel veel shirtjes, broeken, truien, schoenen en tasjes; nee. Zo gevarieerd heb ik namelijk zeker geen inkopen gedaan.
Erger nog, ik heb volstrekt toegegeven aan mijn obsessie met leuke sokken en het resultaat is bijna beschamend! Maar ik ben zó gelukkig en kan echt niet stoppen met naar mijn sokken kijken. Verder heb ik ook nog wel andere dingen ingeslagen hoor, kijk maar mee!

PS: kiek deze multiculturele foto van kerstbeertjes! Wat ben ik toch tolerant etc. :)

Things I love | dog with socks

Hallo hallo! Ik leef nog. Ik ben al wel zo'n 20x omgevallen door de overload aan werkstukken op school en stress om de proefwerkweek die eraankomt, maar ik sta nog op mijn pootjes, hoor. Vandaag is het studieontwijkende-maandag:

ik moet economie leren, maar het leek me ook wel wat om me eens flink te laten afleiden door onnodige foto's te maken en mijn nagels te versieren. Het resultaat van deze maandag mondt uit in een post vol dingen waar ik bijzonder gek op ben. Beginnend met een belachelijke foto van mij met een kerstmuts, want die zijn leuk. Net als kerst.

PS: de proefwerkweek komt niet in voor in het 'things I love' rijtje. Opvallend, hè?! 

PS: don't worry, ik heb ook wel aan economie gewerkt, ik ben braaf dit jaar.

Outfitpost | pour moi c'est parfait

Hey hey, ik heb gewoon wéér een outfitpost voor jullie. Waarom? 

Nou: studie-ontwijkend gedrag, dáárom! Ik had allang economie samengevat en geleerd moeten hebben, maar ik leef sindskort met de dag (carpe diem) en dat vind ik wel een goede reden (lees: excuus) om er morgen maar pas mee te beginnen. Het is in het park en het is één van mijn favoriete outfits, omdat ik het zo heerlijk comfortabel + mooi vind.
Check it out!